SECTOR SERVIZOS

O sector servizos componse das áreas "suaves" da economía tales como seguros, turismo, actividades bancarias, venda ó por menor  e educación . Outros servizos son os seguintes:

     * restaurantes
     * franquicias 
     * industria do lecer incluíndo a industria de gravación, música, radio, televisión e cine. 
     * transporte 
     * coidados persoais e de saúde
     * servizos de consultoría, investimento e asesoramento xurídico. 

 As empresas de servizo público a miúdo considéranse parte do sector terciario cando proporcionan servizos ás persoas, se ben cando se crea a infraestrutura  da empresa de servizo público a miúdo considérase parte do sector secundario, aínda que o mesmo negocio pode estar implicado en ambos aspectos da operación. As economías tenden a seguir unha progresión de desenvolvemento que as leve dunha gran confianza na agricultura cara o desenvolvemento da industria (p.ex. automóbiles, textil, construción naval, aceiro, minería) e finalmente cara unha estrutura baseada no servizo. Mentres que a primeira economía para seguir esta traxectoria no mundo moderno foi a do Reino Unido, a velocidade na cal outras economías fixeron máis adiante a transición a baseada no servizo, a veces chamada postindustrial, acelerouse sobre esta.

O termo de economía de servizos, en contraste, refírese a un modelo en onde toda a actividade económica que sexa posible trátase como servizo. Por exemplo a IBM trata o seu negocio como un negocio de servizos. Aínda que aínda fabrica os ordenadores de altas prestacións, considera as mercadorías físicas como unha pequena parte do sector das "solucións de negocio". Atoparon que a elasticidade da demanda para as "solucións de negocio" é moito menor que para o hardware. Tamén se produciu un cambio equivalente ó modelo de prezo de suscripción. Isto significa que moitos fabricantes, en vez de recibir un só pago por unha parte do equipo fabricado, agora están recibindo un fluxo constante de ingresos polos seus contratos en vigor.

A industria tende para ser máis aberta ó comercio internacional  e á competencia que o sector servizos. Consecuentemente, aumentou a tendencia a que as primeiras economías industriais sufran ataques competitivos por parte dos países que se industralizaron máis tarde, p.ex. porque os custes de produción, especialmente de traballo, son máis baixos nestas segundas. A contracción resultante da fabricación nas economías principais pode explicala súa maior confianza no sector servizos.

Cuestións sobre provedores de servizos

Os subministradores de servizos fan fronte a obstáculos ó vender servizos ós que raramente fan fronte os vendedores de mercadorías. Os servizos non son tanxibeis, facéndoo difícil para que os clientes potenciais entendan que recibirán e que valor lles proporcionará. De feito algúns, tales como servizos de consultoría e de investimento, non ofrecen ningunha garantía de valor polo prezo pagado.

Posto que a calidade da maioría dos servizos depende en gran parte da calidade dos individuos que os proporcionan, é verdade que os "custes de persoal" constitúen un alto compoñente dos custes do servizo. Mentres que un fabricante pode utilizar tecnoloxía, a simplificación e outras técnicas para baixalo custo das mercadorías vendidas, o subministrador de servizos fai fronte a miúdo a un patrón implacabel de aumento de custes. A diferenciación é a miúdo difícil. ¿Como elixe un a un consexeiro de investimento en vez de a outro, tendo en conta que eles (e os hosteleiros, compañías de lecer, consultores e outros) a miúdo asemellan proporcionar servizos idénticos? A carga dun plus polos servizos xeralmente é unha posibilidade que só se presenta para asinas moi ben establecidas, que cargan o suplemento baseado só no recoñecemento de marca.

Fonte: http://é.wikipedia.org/wiki/Sector_servizos