Pontevedra

Bañada polo río Lérez, a máis pequena das sete grandes cidades de Galicia, é dona dun precioso casco antigo que labra nas súas pedras o milenario carácter mariñeiro dos seus habitantes. 

Hoxe dia, para poder visita-lo casco antiguo de Pontevedra, podese realizar de modo cómodo e tranquilo, pois toda esta zona convirteuse en peatonal.

Oficina de Turismo: Xeneral Gutierrez Mellado, 3 986 850 814
Concello: Praza de España s/n. 986 846 611

A comunicación desde Vigo e A Coruña está facilitada pola A-9 e a N-550.

As dimensións de que fai gala a Cidade de Pontevedra, permiten ó visitante pasear polas coidadas rúas con soportais para desembocar en preciosas prazas e sorprenderse co casco histórico desta cidade, só superado en Galicia polo de Santiago de Compostela. 

Un bo modo de comeza-la andadura en Pontevedra, é na Alameda, onde está o monumento ós heroes de Pontesampaio. Moi preto da Alameda, na Praza de España, áchanse o Concello e o Goberno Civil. Os xardíns de Vincenti danos paso á Delegación da Xunta e a Diputación. A escasos metros atoparemo-las ruínas de Santo Domingo, antigo templo, agora convertido en Museo Arqueolóxico, do que se conserva a cabeceira gótica e un muro. 

Internámonos no casco monumental pola rúa de Santa María para desembocar na pequena praza de Alonso de Fonseca que cobixa a Basílica de Santa María, mandada construír no século XVI polo gremio de mareantes. Esta é unha das xoias da arte galega , mestura de gótico isabelino, e as tendencias platerescas do primeiro Renacimiento hispano. A súa portada é plateresca obra de Cornelius de Holanda e Xoán Nobre. No seu interior destaca o retablo da Capela Maior e o púlpito, ambas obra de Magariños. 

A rúa de Isabel II, situada detrás do ábside da Basílica condúcenos á Praza das Cinco Rúas, cun interesante cruceiro, agora convertida nunha das zonas de viños e tapeo da cidade. Desta praza sae a Rúa do Barón onde está o antigo pazo do barón de Casa Goda, hoxe Parador Nacional de Turismo. Outra das rúas que arrincan da praza, é a Rúa dá Princesa que nos leva á praza do Teucro con varios pazos: o de Montenegro, San Román e a casa dos Pita. Non lonxe atópase o Teatro Principal. 

Dende o Teucro andamos ata as rúas Real e Sarmiento para chegar á Praza dá Leña onde hai varios edificios de interese: O pazo de García Florez, a casa de Fernández López e o edificio de Castro Monteagudo. No ano 1965 inaugurouse o Museo Provincial aproveitando ademais dos anteriores edificios, o antigo Colexio de Xesuitas, o pazo Sarmiento. Nesta mesma praza atópase a igrexa de San Bartolomé, obra barroca que no seu interior garda unha Magdalena de Gregorio Fernández e un San Antonio Abad de Benito Silveira. Chegamos ó convento de Santa Clara ,igrexa de estilo oxival do século XV e de retablo churrigueresco. 

A rúa Manuel Quiroga lévanos á Praza da Ferrería, espazo peatonal onde se reúnen os pontevedreses nos seus cafés con amplas terrazas. Moi preto da Ferrería está o convento de San Francisco, que existía xa no século XIII, aínda que a súa igrexa data dos séculos XIV e XV. Dende a praza vese o Santuario da Peregrina, patroa de Pontevedra de finais do século XVIII. Cunha mestura de estilo barroco e neoclásico, a súa planta circular ten forma de cuncha de vieira. Na próxima Praza da Estrela, está o pazo dos Barbeito, edificio neoclásico coñecido popularmente como a Casa das Caras.

Basílica de Santa María

A Igrexa de Santa María foi construída polo gremio de mareantes na primeira metade do século XIV, en estilo gótico isabelino con influxos manuelinos e as primeiras tendencias renacentistas. Destaca especialmente a fachada, obra de Cornelius de Holanda, de estilo plateresco, na que se desprega unha gran riqueza iconográfica nunha especie de enorme retablo pétreo dedicado ó "Tránsito da Virxe".Entre as numerosas imaxes de santos aparecen os bustos de Cristóbal Colón e Hernán Cortés a ámbolos dous lados do rosetón. Sobre a porta, en senllos medallóns vense as caras de Carlos V e Felipe II. A pranta da igrexa é de salón con tres naves, cubertas con bóvedas de crucería sostidas por alicerces funiculados, capelas laterais adosadas e a maior de forma poligonal. Diante da igrexa púxose ó descuberto e reparado os poucos restos que quedan das murallas medievais. Pódese visitar durante todo o ano en horario de culto. 

Igrexa da Peregrina

O templo da Peregrina, obra do arquitecto portugués Antonio Souto, é o santuario da patroa da cidade, que segundo a tradición guiaba e protexía ós peregrinos que ían a Santiago pola ruta portuguesa. A obra foi pagada pola Cofradía da nosa Señora do Refuxio e Divina Peregrina. De planta case redonda, asociada á tipoloxía de templos portugueses, ten forma de cuncha de vieira remata en cruz marcada pola cabeceira e a sacristía. A fachada é unha mestura de elementos barrocos e neoclásicos. A forma convexa, rematada por dúas torres, está decorada con pilastras e columnas adosadas e imaxes de Santiago, San Roque e a Peregrina vestidos de peregrinos. No interior do templo chama a atención o gran retablo deseñado por Melchor de Prado a principios do S.XIX, e a pila de auga bendita. A ornamentada fachada está precedida por un atrio con escaleiras, rodeado por balaustrada con pináculos, ó pé das escaleiras se sitúa unha fonte.

Praza da Leña

Pontevedra é unha cidade que conta con numerosas e suxestivas prazas, os seus nomes evocan as actividades que nelas se realizaban. A máis emblemática é a praza da Leña, ou Eirado da Leña, que coma o seu nome indica era o lugar de venda do principal combustible para as cociñas ata as primeiras décadas do presente século. Outras prazas similares son as de Verduras e Galiñas.

Museo Provincial

Este importante museo está formado por varios edificios: o "Castro Monteagudo" unido por un pasadizo a "García Flórez", a "Fernández López" ,a "Sarmiento" (séculos XVII-XVIII) e ás ruínas de Santo Domingo. O pequeno palacete barroco, "Castro de Monteagudo", é o primeiro edificio que albergou o Museo. Exhiben coleccións de Arqueoloxía e Pintura Antiga, pezas de artes menores e mobiliario. O pazo urbano de "García Flórez" alberga a sección de artes menores ( navales, gravado, escultura relixiosa, loza de Sargadelos, etc).O "Fernández López" contén Pintura Española (S.XIX e XX), Biblioteca, Salas de Investigadores. O edificio "Sarmiento" alberga exposicións temporais, Gravados rupestres e epigrafía romana, Alfarería, salas de Música, debuxantes e grabadores galegos, Arte galega contemporáneo. Ten talleres de restauración. As ruínas de Santo Domingo compóñense de cabeceira con cinco ábsides e diversas pezas pétreas.

Horario:

Inverno (outubro-maio) de 10:00 a 13:30 / 16:30 a 20:00. De 11:00 a 13:00 os Domingos e festivos. Verán (xuño-setembro) de 10:00 a 14:15 / 17:00 a 20:45. Os luns pechado.